آیا مصونیت دربرابر COVID-19 واقعا معنی دارد؟

  • توسط تحریریه گیلی نو
  • اردیبهشت 6, 1399

گیلی نو/محمد عبدالهی: وجود آنتی بادی های ویروس  COVID-19در خون ممکن است برخی از محافظت ها را برای فرد فراهم کند ، اما دانشمندان به داده های بیشتری نیاز دارند. سازمان غذا و داروی ایالات متحده اخیراً مجوز استفاده اضطراری از آزمایش خون برای وجود آنتی بادی های ضد COVID-19 را صادر کرده است.

برخلاف آزمایش های تشخیصی ، که برای تأیید وجود و گاهی میزان یا مقدار ویروس مورد استفاده قرار می گیرند ، آزمایش های آنتی بادی تنها به تعیین اینکه آیا شخص قبلاً آلوده بوده است یا خیر کمک می کند حتی اگر آن شخص هرگز علائمی نشان نداده باشد.

این اولین آزمایشی است که تأییدیه را برای بازار ایالات متحده دریافت می کند و این در حالی صورت می گیرد كه كارشناسان و رهبران بهداشت و درمان در حال پذیرش مصونیت به عنوان یك نقطه برای خاتمه دادن به این بیماری همه گیر هستند.

در کلرادو شرکتی که تست آنتی بادی کروناویروس را انجام می دهد ، کیت هایی را به استان سن میگل اهدا کرده است تا همه افراد در صورت تمایل بتوانند آزمایش شوند و در ایتالیا  سیاستمداران می خواهند از تست آنتی بادی استفاده کنند تا مشخص شود که چه افرادی می توانند به سر کار برگردند.

اکنون چندین بررسی بلند پروازانه برای آزمایش این آنتی بادی ها در سراسر جهان راه اندازی شده است، سازمان بهداشت جهانی داده های جمع آوری شده آنتی بادی برای بیش از نیمی از کشورها را ارائه می دهد. در ایالات متحده ، یک پروژه چندساله مشترک قصد دارد تصویری از شیوع آنتی بادی در سراسر کشور را ارائه دهد، مرحله اول آن جمع آوری نمونه از اهدا کنندگان خون در شش منطقه اصلی شهری از جمله شهر نیویورک ، سیاتل و مینیاپولیس است.

استفاده گسترده از چنین سنجش هایی باعث می شود دانشمندان بینش بیشتری در مورد چگونگی کشنده بودن ویروس و میزان شیوع گسترده آن در کل جمعیت به دست آورند. با این حال ، مشخص نیست که این آزمایش های آنتی بادی در زندگی واقعی چه معنی دارند ، زیرا ایمنی در یک زنجیره کار می کند، مثلا در برخی از عوامل بیماری زا مانند ویروس واریسلا زوستر (که باعث آبله مرغان می شود) ،مقاومت تقریباً جهانی و طولانی مدتی دارد اما از طرف دیگر عفونت طبیعی با کلستریدیوم تتانی( باکتری که باعث ایجاد کزاز می شود) هیچ گونه محافظتی از فرد نمی کند و حتی افرادی که برای واکسینه شدن از آن استفاده می کنند به تزریق های منظم تقویت کننده نیاز دارند. در انتهای شدید تر این طیف افراد آلوده به HIV هستند که اغلب مقادیر زیادی آنتی بادی دارند که هیچ کاری برای جلوگیری یا از بین بردن بیماری برای انها انجام نمی دهد.

در مرحله اولیه درک coronavirus جدید ، مشخص نیست COVID-19  در کجای طیف سیستم ایمنی قرار می گیرد. اگرچه به نظر می رسد بیشتر افراد مبتلا به  COVID-19آنتی بادی تولید می کنند اما هنوز نمی دانیم این انتی بادی از انها محافظت میکند یا خیر.  محققان در تلاشند تا به دو سؤال پاسخ دهند: چه مدت آنتی بادی COVID-19 در گردش خون میماند؟ و آیا از ابتلای مجدد محافظت می کنند یا خیر؟

در اوایل ، برخی از مردم از جمله برجسته ترین آنها نخست وزیر ایالات متحده ، بوریس جانسون (که کروناویروس دارد و در حال حاضر تحت مراقبت های ویژه است) و مشاور علمی دولت وی پاتریک والنانس، اظهار امیدواری کردند که مصونیت با انتی بادی می تواند وسیله ای برای پایان دادن به همه گیری باشد اما به نظر می رسد بیماران بهبود یافته COVID-19 حداقل دو هفته آنتی بادی دارند و هنوز داده های طولانی مدتی وجود ندارد. بنابراین بسیاری از دانشمندان برای یافتن پاسخ به دنبال راه های دیگری هستند.

به عنوان مثال مصونیت از کورو ویروسهای فصلی (مانند مواردی که باعث سرماخوردگی می شوند) دو هفته پس از عفونت کاهش می یابد و در طی یک سال بارها مردم در برابر بیمار شدن مجدد آسیب پذیر هستند.

این مشاهدات زمانی ناخوشایند است که متخصصان می گویند بعید است که ما ظرف 18 ماه آینده واکسنی برای COVID-19 داشته باشیم. اما مطالعات در مورد SARS-CoV ، ویروس ایجاد سندرم تنفسی حاد یا SARS که مقدار قابل توجهی از مواد ژنتیکی آن را با  COVID-19مشترک است امیدوار کننده تر است. آزمایش آنتی بادی SARS-CoV قله ایمنی را در حدود چهار ماه نشان می دهد و تقریباً دو تا سه سال از فرد محافظت می کند. همانطور که Preeti Malani ، مدیر ارشد بهداشت و استاد پزشکی در دانشگاه میشیگان، در مصاحبه ویدئویی با سردبیر JAMA رئیس Howard Bauchner گفت ، این دوره یک خط زمانی خوب برای فکر کردن در مورد واکسن ها و روش های درمانی برای COVID-19 ارائه می دهد.

حتی اگر آنتی بادی ها در بدن وجود داشته باشند با این وجود هنوز مشخص نیست که آنها از عفونت مجدد در آینده جلوگیری می کنند یا خیر. بویید می گوید: آنچه ما می خواهیم مصون کردن اقراد به وسیله آنتی بادی هاست. این پروتئین ها هستند که با اتصال به قسمتی از ویروس که به سلولهای میزبان متصل میشود و قفل شدن به آنها باعث کاهش و جلوگیری از ایجاد عفونت می شوند.

اگر انسان به طور طبیعی بتواند آنتی بادی های خنثی کننده ای را علیه   COVID-19ایجاد کند ، پس آنچه ما باید انجام دهیم این است که بفهمیم چه چیزی دراین گیرنده ها  قرار دارد که به ویروس متصل می شود و یک قطعه کوچک از پروتئین را هدف قرار می دهد. هدف این گیرنده دومین جایگاه اتصال ویروس است که جنس آن گلیکوپروتئینی است یعنی در واقع پروتئینی است که به قند متصل شده.  این نقطه ممکن است یک چالش را ایجاد کند زیرا سیستم ایمنی بدن انسان در ساخت آنتی بادی در برابر مواد پوشیده از قند خیلی خوب نیست. با این وجود مطالعات بر روی سلولها در شرایط ازمایشگاهی نشان می هد که سلولها در مقابل کرونا ویروس انتی بادی تولید می کنند و مطالعات حیوانی نشان می هد که این انتی بادی ها حداقل تا دو هفته از ابتلای مجدد جلوگیری میکنند.

علاوه بر این بنظر می رسد آنتی بادی ها گلیکوپروتئین چندین کروناویروس را تشخیص می دهند و به آن واکنش نشان می دهند. بطور مثال ممکن است آنتی بادی های SARS-COV و MERS-COV بر روی کرونا ویروس جدید موثر باشند، بنابراین دانشمندان می توانند از آگاهی ها و دانش های قبلی خود در مورد شیوع های پیشین استفاده کنند. تحقیقات در مورد مصونیت در زندگی واقعی نسبت به COVID-19 در مراحل اولیه است و ابهامات آن همچنان باقیست.

در یک آینده ایده آل سرانجام ایمنی در برابر COVID-19 مانند بیماری کودکانی می شود که مبتلا به آبله مرغان می شوند،اما تحقیقات اولیه نشان می دهد که ما در سناریوی پیچیده تری قرار گرفته ایم، اما ممکن است در یک همکاری جهانی بی سابقه تمام کشور ها دست به دست هم بدهند و سرانجام آزمایش آنتی بادی کلید بازگشت به زندگی و بازگشت اقتصاد دنیا باشد.

قبلی «
بعدی »

پاسخی بگذارید

پر بازدیدترین ها